Kościół Filialny w Chotylubiu – Świątynia pw. św. Jadwigi Królowej i Nasze Dziedzictwo
Chotylub to malowniczo położona miejscowość w dolinie rzeki Brusieńki, która od pokoleń współtworzy historię i krajobraz duchowy naszej cieszanowskiej wspólnoty parafialnej. Dzieje tej wsi, sięgające 1565 roku, kryją w sobie niezwykle bogate, wielokulturowe dziedzictwo, którego sercem są dwie wyjątkowe świątynie – dawna, zabytkowa cerkiew oraz współczesny kościół filialny.
Historia Chotylubia (noszącego w latach 1977–1981 nazwę Lubice) bywała trudna i bolesna. Do II wojny światowej wieś zamieszkiwała w połowie ludność narodowości ukraińskiej, a lata 1944–1945 przyniosły miejscowości wiele zniszczeń w wyniku tragicznych walk z oddziałami UPA. Mimo dziejowych burz, wiara i dbałość o miejsca święte zawsze jednoczyły tutejszych mieszkańców.
Świadek dawnych czasów: Drewniana Cerkiew (1888 r.)
Pierwsza świątynia greckokatolicka w Chotylubiu powstała już w drugiej połowie XVII wieku. Obecna, urzekająca architekturą drewniana cerkiew pw. Pokrowy (Opieki) Najświętszej Maryi Panny, została wzniesiona w 1888 roku. Inicjatorem jej budowy był ks. Piotr Gissowski (herbu Nowina), ówczesny proboszcz z Podemszczyzny, który otaczał wiernych w Chotylubiu pasterską troską.
Po wysiedleniu ludności ukraińskiej, od 1947 roku świątynia służyła jako kościół filialny parafii w Cieszanowie. Przechodziła renowacje na przełomie lat 60. i 70. XX wieku, a w 1986 roku do jej babińca dobudowano duży przedsionek. Od momentu powstania nowej świątyni w 2001 roku, ten piękny zabytek architektury drewnianej pozostaje zamknięty, stanowiąc bezcenny pomnik naszej lokalnej historii.
Nowy Dom Boży: Kościół pw. św. Jadwigi Królowej Polski
W odpowiedzi na duchowe i praktyczne potrzeby mieszkańców, w latach 1997–2000 wzniesiony został nowy, murowany kościół filialny. Świątynia powstała według projektu rzeszowskich inżynierów – architekta Adama Gustawa oraz Janusza Piejko. Kościół zbudowano na planie prostokąta, wieńcząc go dwuspadowym dachem z charakterystyczną, kameralną wieżą nad głównym wejściem.
Głównym budowniczym tego dzieła był ówczesny proboszcz cieszanowski, ks. kanonik Stanisław Mizak. Historia tego kościoła ma niezwykły, święty fundament – kamień węgielny pod jego budowę został osobiście poświęcony przez papieża Jana Pawła II w dniu 10 czerwca 1997 roku.
Uroczyste poświęcenie kościoła pw. św. Jadwigi Królowej Polski odbyło się 15 października 2000 roku. Przed wejściem do świątyni, tuż obok drewnianego krzyża, umieszczono pamiątkowy głaz narzutowy z wyrytymi najważniejszymi datami, które przypominają o wielkim trudzie i wierze budowniczych.
Regionalne ciekawostki i historyczne tajemnice Chotylubia
Okolice Chotylubia i otaczające wieś lasy kryją w sobie opowieści, które do dziś rozpalają wyobraźnię i zachęcają do historycznych poszukiwań:
- Krzyż z kogutem: Kilka kilometrów od wsi, w głębi lasu, stoi niezwykły krzyż zwieńczony figurą koguta. Według dawnej legendy, pewien szlachcic zabłądził w tych gęstych borach. Gdy stracił już wszelką nadzieję na ratunek, usłyszał w oddali pianie koguta. Idąc za jego donośnym głosem, odnalazł drogę do swojego dworu. W dowód wdzięczności Bogu za ocalenie życia, ufundował w tym miejscu pamiątkowy krzyż.
- Zaginiony sztandar Wojska Polskiego: Po tragicznej kampanii wrześniowej w 1939 roku, to właśnie w lasach nieopodal Chotylubia rozbroiła się Dywizja Wojska Polskiego. Polscy żołnierze, chcąc uratować przed wrogiem swój najświętszy symbol, zakopali w leśnych ostępach wojskowy sztandar. Mimo wielu prób i poszukiwań, ta cenna pamiątka narodowa do dziś nie została odnaleziona.
- Leśny cmentarz greckokatolicki: We wschodniej części wsi, w otoczeniu lasu i zieleni, znajduje się dawny cmentarz. Do dziś doskonale zachowały się tam kamienne nagrobki, z których najstarsze pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku. W centralnej części nekropolii, ogrodzone skromnym, drewnianym płotkiem, znajdują się groby dawnych właścicieli ziemskich Chotylubia.
- Bunkier Linii Mołotowa: Świadkiem burzliwej historii XX wieku jest także żelbetonowy schron bojowy z jednym stanowiskiem na ciężki karabin maszynowy. Znajduje się on po lewej stronie drogi relacji Chotylub – Brusno i stanowił część sowieckich umocnień z czasów II wojny światowej
