Tu naprawimy nieporozumienie, które kosztuje wielu ludzi spokój przy łóżku umierających. To trzy różne rzeczy.
a) Namaszczenie chorych — sakrament dla żyjących, nie dla umarłych.
Po co jest: by Chrystus umocnił poważnie chorego na duchu i ciele, dał mu pokój i siłę w cierpieniu, a w razie potrzeby odpuścił grzechy. To nie jest sakrament „dla umierających". Przyjmuje się go przy poważnej chorobie, znacznym osłabieniu wiekiem, przed poważną operacją. Można go przyjmować wielokrotnie — ilekroć choroba się nasila lub powraca. Wierzymy, że chory może po nim wyzdrowieć.z
b) Wiatyk — to jest właściwy sakrament na drogę śmierci.
Wiatyk (z łac. viaticum — „zaopatrzenie na drogę") to Komunia Święta podana umierającemu. To sam Chrystus jako pokarm na ostatnią drogę i zadatek zmartwychwstania. Gdy ludzie mówią „ostatnie sakramenty", właściwym sakramentem umierających jest właśnie Wiatyk — nie namaszczenie.
c) „Ostatnie namaszczenie" — nazwa myląca.
To dawne, nieprecyzyjne określenie. Pełna posługa przy umierającym to zwykle trzy rzeczy razem: spowiedź → namaszczenie chorych → Wiatyk.
Krok po kroku — co zrobić:
- Nie czekaj do ostatniej chwili. Najlepiej wezwać księdza, póki chory jest przytomny — wtedy może się wyspowiadać, świadomie przyjąć namaszczenie i Komunię.
- Ale wzywaj także wtedy, gdy chory jest już nieprzytomny. W razie wątpliwości — czy jeszcze żyje, czy jest przytomny — kapłan udzieli namaszczenia warunkowo. Lepiej wezwać „za późno" niż wcale. Nigdy nie rezygnuj z wezwania księdza dlatego, że „pewnie już nie zdąży".
- W nagłej potrzebie i niebezpieczeństwie śmierci dzwoń o każdej porze, także w nocy [telefon: 608813960]. Przyjedziemy.
- W sytuacji spokojniejszej (przewlekła choroba, chory w domu) zgłoś to w kancelarii — ustalimy regularne odwiedziny z Komunią.
- Przygotuj w pokoju chorego: stół nakryty białym obrusem, krzyż, dwie świece, naczynie z wodą (to praktyczny zwyczaj, nie warunek ważności).