W chrzcie otrzymaliśmy Ducha Świętego. W bierzmowaniu ten dar zostaje umocniony i „przypieczętowany" — Bóg uzdalnia nas, byśmy wiary nie tylko prywatnie przeżywali, ale i dzielili się nią. To jak różnica między posiadaniem narzędzia a umiejętnością posługiwania się nim. Chrzest, bierzmowanie i Eucharystia razem nazywamy sakramentami wtajemniczenia, bo dopiero we trzy „wprowadzają" w pełnię życia chrześcijańskiego.
Dlaczego bierzmuje biskup? Bo biskup jest następcą Apostołów, a bierzmowanie w swoim znaczeniu nawiązuje do dnia Pięćdziesiątnicy, gdy Apostołowie otrzymali Ducha Świętego. Obecność biskupa pokazuje, że nie jesteś chrześcijaninem „tylko swojej parafii", ale całego Kościoła.
Krok po kroku — młodzież:
- Przygotowanie zaczyna się [zgodnie z normami naszej diecezji — najczęściej w ostatnich klasach szkoły podstawowej lub na początku ponadpodstawowej].
- Udział w katechezie szkolnej i w spotkaniach formacyjnych w parafii.
- Dostarczenie świadectwa chrztu (jeśli chrzest był w innej parafii).
- Wybór świadka bierzmowania — spełnia te same warunki co chrzestny (najlepiej, gdy jest nim któryś z rodziców chrzestnych).
- Spowiedź przed uroczystością.
Dla dorosłych — i ważny niuans, o którym mało kto wie. Jeśli nie przyjąłeś bierzmowania w młodości, możesz (i powinieneś) je przyjąć jako dorosły. To nie tylko „domknięcie formalności". Po pierwsze: bez bierzmowania nie można być chrzestnym ani świadkiem bierzmowania. Po drugie: kto chce zawrzeć małżeństwo, powinien wcześniej być bierzmowany, jeśli może to zrobić bez poważnej trudności. Dlatego co roku wielu dorosłych „nadrabia" bierzmowanie właśnie przed ślubem albo przed chrztem własnego dziecka. Zgłoś się do kancelarii — wszystko wyjaśnimy.